Δεν ήταν ένας αγώνας. Δεν ήταν μια ακόμη μάχη με το χρονόμετρο.
Η τελευταία κατάβαση του Αλέξανδρου Γκιννή ήταν μια πράξη συμβολισμού.
Έχοντας ήδη ανακοινώσει την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, ο κορυφαίος Έλληνας αλπικός σκιέρ επέλεξε να κλείσει τον κύκλο της καριέρας του με μια τιμητική κατεβασιά στους 25ους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες . Όχι για τη διάκριση. Όχι για τη θέση. Αλλά για την ιστορία.
Τα λόγια πριν τη τελευταία κατάβαση:
“Αύριο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα βγω έξω από την πύλη της εκκίνησης για τελευταία φορά.
Οι επιπλοκές από την τελευταία μου χειρουργική επέμβαση δεν θα μου επιτρέψουν να αγωνιστώ στο επίπεδο που απαιτεί αυτό το άθλημα. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που έπρεπε να αποδεχτώ.
Δεν θα αγωνιστώ στις πύλες για τελευταία φορά. Αντίθετα, μου δόθηκε η ευκαιρία να φύγω από την πύλη εκκίνησης, να γλιστρήσω κάτω και να ολοκληρώσω την καριέρα μου με τους δικούς μου όρους. Και γι’ αυτό, είμαι βαθιά ευγνώμων.
Το αύριο δεν έχει να κάνει με το χρόνο ή τα αποτελέσματα.
Έχει να κάνει με την ευγνωμοσύνη.
Έχει να κάνει με τον σεβασμό για το άθλημα που διαμόρφωσε τη ζωή μου.
Έχει να κάνει με το να ολοκληρώσω το ταξίδι όπου κάθε αθλητής ονειρεύεται να σταθεί.
Μια τελευταία εκκίνηση στη μεγαλύτερη σκηνή του κόσμου. Σας ευχαριστώ που μου επιτρέψατε αυτή τη στιγμή 🙏”
Η πορεία του
Η πορεία του Αλέξανδρου Γκιννή στη διεθνή χιονοδρομία δεν ήταν απλώς επιτυχημένη ήταν ανατρεπτική. Σε ένα άθλημα όπου κυριαρχούν χώρες με βαριά παράδοση, οργανωμένες ακαδημίες και βαθιά ριζωμένη κουλτούρα στο αλπικό σκι, ένας αθλητής με την ελληνική σημαία στο στήθος κατάφερε να σταθεί ισάξια απέναντι στους κορυφαίους.
Με σταθερή προσήλωση στο σλάλομ, κατάφερε να καθιερωθεί στο υψηλότερο επίπεδο του παγκόσμιου ανταγωνισμού, εκπροσωπώντας την Ελλάδα απέναντι σε παραδοσιακές δυνάμεις του αθλήματος. Με σκληρή δουλειά, επιμονή και διαρκή βελτίωση, έφτασε σε ιστορικές διακρίσεις σε διεθνείς διοργανώσεις, αποδεικνύοντας ότι η ελληνική σημαία μπορεί να σταθεί επάξια στο Παγκόσμιο Κύπελλο αλπικού σκι . Η διαδρομή του δεν χαρακτηρίστηκε μόνο από επιτυχίες, αλλά και από αντοχή σε δυσκολίες και επιστροφές, στοιχεία που διαμόρφωσαν το προφίλ ενός αθλητή με υψηλό αγωνιστικό ήθος και διεθνή αναγνώριση.
Η τελευταία του κατάβαση σηματοδότησε το κλείσιμο ενός κύκλου που ξεκίνησε με φιλοδοξία και κατέληξε σε ιστορία.
VIDEO
Ένας αθλητής που άλλαξε τις προσδοκίες
Η διαδρομή του δεν χτίστηκε πάνω σε ευκολίες. Χτίστηκε πάνω σε καθημερινή πειθαρχία, σε ατελείωτες ώρες προπόνησης και σε συνεχή επαναπροσδιορισμό στόχων. Ο Γκιννής ανέβασε τον πήχη όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για ολόκληρη την ελληνική χιονοδρομία.
Η κορυφαία του διάκριση σε διεθνές επίπεδο, με θέση στο βάθρο αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου , δεν αποτέλεσε απλώς μια προσωπική επιτυχία. Αποτέλεσε σημείο καμπής. Για πρώτη φορά, το ελληνικό κοινό είδε το αλπικό σκι όχι ως περιφερειακό άθλημα, αλλά ως πεδίο πραγματικής διεκδίκησης.
Η παρακαταθήκη
Η κληρονομιά του Αλέξανδρου Γκιννή μετριέται σε περισσότερα από μετάλλια και βαθμούς. Μετριέται:
* Σε παιδιά που επέλεξαν το σκι εμπνευσμένα από το παράδειγμά του
* Σε μια Ομοσπονδία που απέκτησε διεθνή αναγνώριση
* Σε μια χώρα που έμαθε να περιμένει διάκριση ακόμη και στα πιο απαιτητικά χειμερινά αγωνίσματα
Απέδειξε ότι η αφοσίωση μπορεί να γεφυρώσει την απόσταση ανάμεσα στη μικρή αθλητική βάση και στη μεγάλη διεθνή σκηνή.
Το τέλος ως αρχή
Η τελευταία του κατάβαση δεν είχε δραματικότητα. Είχε πληρότητα. Ήταν η φυσική ολοκλήρωση μιας πορείας που ξεπέρασε τα αρχικά της όρια.
Ο Αλέξανδρος Γκιννής δεν αποχωρεί μόνο ως ένας επιτυχημένος αθλητής. Αποχωρεί ως σημείο αναφοράς. Ως ο άνθρωπος που απέδειξε πως ακόμη και μια χώρα χωρίς μακρά παράδοση στο αλπικό σκι μπορεί να γράψει τη δική της σελίδα στην παγκόσμια ιστορία του αθλήματος.
Και αυτή η σελίδα φέρει το όνομά του.