Η παγκόσμια αγορά τεχνητού χιονιού είναι μονοπώλιο και την ελέγχουν μόνο τρεις ευρωπαϊκές εταιρείες που κατασκευάζουν τα εν λόγω μηχανήματα: TechnoAlpin, Demaclenko και SUFAG. Η πρώτη ασχολείται μόνο με την πώληση, την εγκατάσταση και τη συντήρηση των συστημάτων τεχνητού χιονιού, ενώ οι υπόλοιπες ανήκουν σε μεγαλύτερους ομίλους που κατασκευάζουν και τον υπόλοιπο εξοπλισμό των χιονοδρομικών κέντρων, όπως για παράδειγμα τα λιφτ (αναβατήρες).
Η TechnoAlpin κατέχει πάνω από το 50% της παγκόσμιας αγοράς και παράγει 4.500 κανόνια ετησίως. Η αλήθεια είναι ότι η ιταλική εταιρεία κάνει «χρυσές δουλειές»: ο τζίρος της έχει εκτιναχθεί από τα 90 εκατ. ευρώ το 2011 στα 170 εκατ. το 2016, αφού ολοένα περισσότερα χιονοδρομικά εξοπλίζονται με συστήματα τεχνητού χιονιού ώστε να μην εξαρτώνται από τα «καπρίτσια» του καιρού.
Το κόστος της κάλυψης των πιστών με τεχνητό χιόνι εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως ο τύπος του εδάφους –όσο πιο επικλινές ή βραχώδες είναι το έδαφος, τόσο πιο δαπανηρή η επίστρωση. Κατά μέσο όρο, όμως, το κόστος για να στρωθεί ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο ανέρχεται σε 1 εκατ. ευρώ.
Φημισμένα χιονοδρομικά κέντρα της βόρειας Ιταλίας, όπως το Val Gardena, έχουν κάνει τεράστιες επενδύσεις και είναι πλέον σε θέση να στρώσουν ολόκληρο το χιονοδρομικό με τεχνητό χιόνι. Τα κανόνια, όμως, δεν έχουν ζήτηση μόνο από την Ευρώπη, αλλά και από χιονοδρομικά της Κίνας, της Αυστραλίας, της Αργεντινής και των ΗΠΑ.
Όσα κανόνια και να έχουν, όμως, τα χιονοδρομικά, δεν μπορούν να στρώσουν τις πίστες αν οι θερμοκρασίες δεν είναι αρκετά χαμηλές. Για το λόγο αυτό, οι εταιρείες που διαχειρίζονται τα κέντρα επενδύουν το 5% περίπου των εσόδων τους στην έρευνα, προκειμένου να βρουν τρόπους να κατασκευάσουν χιόνι σε θερμοκρασίες που προσεγγίζουν το μηδέν. Όσο κερδοφόρες και αν έχουν αποδειχθεί οι εταιρείες κανονιών, το μέλλον προβλέπεται δυσοίωνο αν δεν εξελίξουν τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούν, καταλήγει το δημοσίευμα.
πηγή: koolnews
